ධර්මසේන පතිරාජ කලාකරුවානන්ගේ අධ්යක්ෂණයෙන් බිහි වූ නවතම සිනමා නිර්මාණය ලෙස 'සක්කාරං' දැන් තිරගත වේ.එහි කතා අර්ථය වඩාත් ලාංකේය ජන සමාජයේ සිදු වූ විපර්යාසයන්ට19 වන සියවස වග කිව යුතු බවක් හගවයි.එය 'සොක්කන් ලොක්කන්වූ වගයි' පර්යේෂණ කෘතියේත් හෙළිදරව් කරතිබුණු කාරනයකි.එම කතාවට සමාන කතාවක් 'සුදු සෙවණැලි' සිනමා කෘතිය තුළින්ද මීට පෙර ලාංකේය සිනමා ප්රේක්ෂකාගාරය වෙත සමීප කොට තිබුණි.කතා අර්ථයේ කිසිදු ගැටලුවක් නැත.
මෙම සිනමා කෘතිය මගින් වර්තමාන සමාජ සන්දර්භය පිළිබදවත් නැවත වරක් සිතන්නට ප්රේක්ෂකයා යොමු කරවන සුළුය.එහෙත් ගැටලුව සිනමා කෘතියේ කාන්තා චරිත නිරූපණය ලාංකේය යොවුන් සිනමා ප්රේක්ෂකාගාරය එක එල්ලේ වැළද ගනියිද යනුයි?ලාංකේය ප්රේක්ෂකාගාරය බලාපොරොත්තුවන ප්රේමවන්තිය වූ 'රතී' ලිංගික හැගීම් උද්දීපනයට නම් දරාපු නිළියකගේ ස්වභාවයකි.ඒ සදහා නවක නිළියක යොදා ගැනීමේදී චන්න පෙරේරා කලාකරුවා/ජැක්සන් ඇන්තනි කලාකරුවා සිදු කළ පරිදි විකල්පයන්ට යා යුතුව තිබුණිනම්(නිළියන්ගේ නම් සදහන් නොකරමි...හිස් තැන ඔබ පුරවා ගන්න මතකයට ඉඩ දී...)ලාංකේය ප්රේක්ෂකාගාරය වැල නොකැඩී 'සක්කාරං' වැළද ගැනීමට ඉඩ තිබුණි...
සංවාදයට විවෘතයි.......
ඉෂාර ලක්මිණ
